Bhagavad Gita Chater 17

 CHAPTER 17

अथ सप्तदशः अध्यायः । श्रद्धा त्रय विभाग योगः

Now Chapter seventeen. THREEFOLD DIVISION OF FAITH

Krishna

VERSE 17.1

अर्जुन उवाच ।

ये शास्त्र विधिम् उत्सृज्य यजन्ते श्रद्धया अन्विताः ।

तेषाम् निष्ठा तु का कृष्ण सत्त्वम् आहो रजः तमः ॥ १७ १॥

Aphorism

Arjuna asked, "O Krishna, when men sacrifice to the gods with faith but discard the injunctions of the scriptures, what is the nature of their devotion? Is it sattva, rajas, or tamas?"

Note:

The three gunas, or modes of nature, are sattva, rajas, and tamas. Sattva is the mode of goodness and purity, rajas is the mode of passion, and tamas is the mode of ignorance and inertia.

At the end of the preceding chapter, the Lord stated that those who discard scriptural injunctions to act on their own desires attain neither perfection nor spiritual knowledge. Arjuna now asks about the fate of those who worship with faith yet remain ignorant of the scriptures.

Meaning

अर्जुन उवाच — Arjuna said;
ये — who; शास्त्र — scriptures;g विधिम् — rules of; उत्सृज्य
 — having discarded; यजन्ते — sacrifice; श्रद्धया — with faith; अन्विताः — endowed; तेषाम् — of them; निष्ठा — state; तु — but; का — what; कृष्ण — Q Krishna; सत्त्वम् — mode of goodness; आहो — or; रजः — mode of passion; तमः — mode of inertia;

With sandhi:

ये शास्त्रविधिमुत्सृज्य यजन्ते श्रद्धयान्विताः ।

तेषां निष्ठा तु का कृष्ण सत्त्वमाहो रजस्तमः ॥ १७ १॥

Anvaya:

हे कृष्ण! ये शास्त्र विधिम् उत्सृज्य, श्रद्धया अन्विताः

यजन्ते, तेषां तु का निष्ठा? सत्त्वम् रजः आहो तमः ?

VERSE 17.2

श्रीभगवान् उवाच ।

त्रिविधा भवति श्रद्धा देहिनाम् सा स्वभावजा ।

सात्त्विकी राजसी च एव तामसी च इति ताम् शृणु ॥ १७ २॥

Aphorism

The faith of human beings is of three kinds, each born of their individual nature: sattvic (goodness), rajasic (passion), and tamasic (ignorance). Now hear about these from Me.

Note:

Individual Nature: A person's inborn character is molded by their past karma and cannot easily be changed. However, through resolute determination, the study of scriptures, the guidance of a guru, and divine grace, one can transform their character and acquire a divine spiritual nature—just as many have done in the past.

Three Kinds: These three gunas (qualities of nature) are not limited to human beings; they govern everything within Prakriti (material Nature).

Meaning

श्रीभगवान् उवाच — The Lord said.

त्रिविधा — three kinds; भवति — is; श्रद्धा — faith; देहिनाम् — of the embodied; सा — this; स्वभावजा — born of one's own nature; सात्त्विकी — one with mode of goodness; राजसी — one with mode of passion; च — and; एव — thus; तामसी — one with mode of inertia; च — and; इति — thus; ताम् — it; शृणु — listen;

With sandhi:

त्रिविधा भवति श्रद्धा देहिनां सा स्वभावजा ।

सात्त्विकी राजसी चैव तामसी चेति तां शृणु ॥ १७ २॥

Anvaya:

देहिनाम् (या) स्वभावजा श्रद्धा, सा सात्त्विकी च राजसी (च)

तामसी च एव इति त्रिविधा भवति, ताम् शृणु ।

VERSE 17.3

सत्त्व अनुरूपा सर्वस्य श्रद्धा भवति भारत ।

श्रद्धामयः अयम् पुरुषः यः यत् श्रद्धः सः एव सः ॥ १७ ३॥

Aphorism 

O Bharata, the faith of each person accords with their natural disposition. A person is made of their faith; as a person's faith is, so are they.

Note:

Natural Disposition: Your Svabhāva is your innate psychological makeup—your inherent temperament, tendencies, and mental traits. It is not just your personality, but the deep-seated inner nature with which you are born. It is formed by Past Karma and Vāsanās and the the three Guṇas.

Faith: Śraddhā means something deeper: an intuitive, heart-based alignment with Ultimate Reality (Brahman). It is an unshakeable inner conviction and reverence that exists prior to, or deeper than, rational arguments. The intellect can analyze, doubt, or rationalize, but Śraddhā is the underlying orientation of your spirit.

Meaning

सत्त्व — of the being; अनुरूपा — follows the form; सर्वस्य — of all; श्रद्धा — faith; भवति — is; भारत — Q Bharata; श्रद्धामयः — faith-endowed; अयम् — this; पुरुषः — man; यः — who; यत् श्रद्धः — whatever faith; सः — he;एव — even; सः — he;

With sandhi:

सत्त्वानुरूपा सर्वस्य श्रद्धा भवति भारत ।

श्रद्धामयोऽयं पुरुषो यो यच्छ्रद्धः स एव सः ॥ १७ ३॥

Anvaya:

हे भारत! सर्वस्य सत्त्व अनुरूपा श्रद्धा भवति, अयम्

पुरुषः श्रद्धामयः, यः यत् श्रद्धः, सः एव सः ।

VERSE 17.4

यजन्ते सात्त्विकाः देवान् यक्ष रक्षांसि राजसाः ।

प्रेतान् भूतगणान् च अन्ये यजन्ते तामसाः जनाः ॥ १७ ४॥

Aphorism 

Men in the mode of goodness worship the Devas; those in the mode of passion worship the Yakshas and Rakshasas; while those in the mode of ignorance worship ghosts and lower spirits.

Yaksha in Thailand

Rakshasa

Note:

Mode of goodness: sattva guna. Mode of passion: rajo guna. Mode of ignorance: tamo guna. Yakshas: semi-celestial beings associated with power and wealth. Rakshasas: formidable beings embodying sensual indulgence, vengeance, and wrath.

Yakshas and Rakshasas are described in ancient texts, but they are no longer worshipped today, having faded from human practice thousands of years ago.

Meaning

यजन्ते — worship; सात्त्विकाः — the mode of goddness; देवान् — the Devas; यक्ष — Yakshas; रक्षांसि — Rakshsas; राजसाः — the mode passion; प्रेतान् — gohsts; भूतगणान् — hosts of elements; च — and; अन्ये — others; यजन्ते — worship; तामसाः — mode of inertia; जनाः — people;

With sandhi:

यजन्ते सात्त्विका देवान्यक्षरक्षांसि राजसाः ।
प्रेतान्भूतगणांश्चान्ये यजन्ते तामसा जनाः ॥ १७ ४॥

Anvaya:

सात्त्विकाः देवान् यजन्ते, राजसाः यक्ष रक्षांसि ,
अन्ये तामसाः जनाः प्रेतान् भूतगणान् च यजन्ते ।

VERSES 17. 5

अशास्त्र विहितम् घोरम् तप्यन्ते ये तपः जनाः ।

दम्भ अहङ्कार संयुक्ताः काम राग बल अन्विताः ॥ १७ ५॥

Aphorism 

Those who perform severe austerities not sanctioned by the scriptures, driven by vanity and egoism, are impelled by the force of their desires and passions.

Notes:

Severe austerities: Which cause pain to themselves and other beings.

Meaning

अशास्त्र — not by the scriptures; विहितम् — ordained by; घोरम् — terrible; तप्यन्ते — endure; ये — who; तपः — austerity; जनाः — people; दम्भ — vanity; अहङ्कार — egoism; संयुक्ताः — possed of; काम — desire; राग — passion; बल — power; अन्विताः — impelled.

With sandhi:

अशास्त्रविहितं घोरं तप्यन्ते ये तपो जनाः ।

दम्भाहङ्कारसंयुक्ताः कामरागबलान्विताः ॥ १७ ५॥

Anvaya:

ये दम्भ अहंकार संयुक्ताः काम राग बल अन्विताः जनाः अशास्त्र-विहितम्‌ घोरम्‌ तपः तप्यन्ते।

VERSES 17. 6

कर्षयन्तः शरीरस्थम् भूत ग्रामम् अचेतसः ।

माम् च एव अन्तः शरीरस्थम् तान् विद्धि आसुर निश्चयान् ॥ १७ ६॥

Aphorism 

Fools that they are, they torture all their bodily organs—and Me, too, who dwell within the body. Know that they are demonic in their resolves.

Notes:
Torture = Causing pain to oneself.

Meaning 

कर्षयन्तः — torment; शरीरस्थम् — seated in the body; भूत — of elements; ग्रामम् — collection; अचेतसः— un-intelligent; माम् — me; च — and; एव — even; अन्तः — within; शरीरस्थम् — seated in the body; तान् — them; विद्धि — know; आसुर — of Asuras; निश्चयान् — decide;

With sandhi:

कर्षयन्तः शरीरस्थं भूतग्राममचेतसः ।
मां चैवान्तःशरीरस्थं तान्विद्ध्यासुरनिश्चयान् ॥ १७ ६॥

Anvaya:

अचेतसः शरीरस्थम्‌ भूत ग्रामम्‌ अन्तः शरीरस्थम्‌ च माम्‌ एव कर्षयन्तः, तान्‌ आसुर निश्चयान्‌ विद्धि।

VERSE 17.7

आहारः तु अपि सर्वस्य त्रिविधः भवति प्रियः ।

यज्ञः तपः तथा दानम् तेषाम् भेदम् इमम् शृणु ॥ १७ ७॥

Aphorism 

Even food, which is dear to all, is of three kinds; so too are sacrifices, austerities, and charity. Now hear of the distinctions among them.

Notes:

Food of three kinds = sattvic, rajasic, and tamasic. The Lord is going to describe them.

Meaning

आहारः — food; तु — but; अपि — also; सर्वस्य — of all; त्रिविधः — threefold; भवति — is; प्रियः — dear; यज्ञः — sacrifice; तपः — austerity; तथा — also; दानम् — charity; तेषाम् — of these; भेदम् — distinction; इमम् — this; शृणु — listen;

With sandhi:

आहारस्त्वपि सर्वस्य त्रिविधो भवति प्रियः ।

यज्ञस्तपस्तथा दानं तेषां भेदमिमं शृणु ॥ १७ ७॥

Anvaya:

सर्वस्य प्रियः आहारः अपि त्रिविधः भवति। तथा तु यज्ञः, तपः, दानम्‌। तेषाम्‌ इमम्‌ भेदम्‌ शृणु।

VERSE 17.8

आयुः सत्त्व बल आरोग्य सुख प्रीति विवर्धनाः ।

रस्याः स्निग्धाः स्थिराः हृद्याः आहाराः सात्त्विक प्रियाः ॥ १७ ८॥

Aphorism 

Foods dear to those in the mode of goodness promote longevity, vitality, strength, health, satisfaction, and appetite; they are juicy, wholesome, substantial, and agreeable.

Note:

Vitality: Mental vigour.
Substantial: Nourishes the body for a long time.
Agreeable: Pleasant.

Meaning 

आयुः  — augment longevity; सत्त्व — existence; बल — strength; आरोग्य— health; सुख — pleasure; प्रीति — cheerfulness; विवर्धनाः — increases; रस्याः — delicious; स्निग्धाः — bland; स्थिराः — stable; हृद्याः — agreeable; आहाराः — foods; सात्त्विक — mode of goodness; प्रियाः — dear.

With sandhi:

आयुःसत्त्वबलारोग्यसुखप्रीतिविवर्धनाः ।
रस्याः स्निग्धाः स्थिरा हृद्या आहाराः सात्त्विकप्रियाः ॥ १७ ८॥

Anvaya:

आयुः सत्त्व बल आरोग्य सुख प्रीति विवर्धनाः, रस्याः स्निग्धाः स्थिराः हृद्याः आहाराः सात्त्विक प्रियाः (सन्ति)।

VERSE 17.9  

कट्वम्ल लवण अति उष्ण तीक्ष्ण रूक्ष विदाहिनः ।

आहाराः राजसस्य इह्टाः दुःख शोक आमय प्रदाः ॥ १७ ९॥

Aphorism 

Foods that those in the mode of passion desire are bitter, sour, salty, very hot, pungent, dry, and burning, and they produce pain, grief, and disease.

Meaning 

कटु — bitter; अम्ल  — sour; लवण — salty; अति उष्ण — very hot; तीक्ष्ण — pungent; रूक्ष — rough, coarse; विदाहिनः — burning; आहाराः — foods; राजसस्य — to one in the mode of passion; इह्टाः — desired; दुःख — sorrow; शोक — grief; आमय — disease; प्रदाः — producing;

With sandhi:

कट्वम्ललवणात्युष्णतीक्ष्णरूक्षविदाहिनः ।

आहारा राजसस्येष्टा दुःखशोकामयप्रदाः ॥ १७ ९॥

Anvaya:

कट्वम्ल लवण अति उष्ण तीक्ष्ण रूक्ष विदाहिनः

दुःख शोक आमय प्रदाः आहाराः राजसस्य इह्टाः (भवति) ।

VERSE 17.10

यातयामम् गत रसम् पूति पर्युषितम् च यत् ।

उच्छिष्टम् अपि च अमेध्यम् भोजनम् तामस प्रियम् ॥ १७ १०॥

Aphorism 

Food that is stale, tasteless, putrid, unclean, and left over is dear to those in the mode of darkness.

Meaning

यातयामम् — spoiled foods; गत — gone; रसम् — taste; पूति — putrid; पर्युषितम् — stale; च — and; यत् — which; उच्छिष्ट — left; अपि — also; च — and; अमेध्यम् — unclean; भोजनम् — food; तामस — mode of inertia; प्रियम् — desired;

With sandhi:

यातयामं गतरसं पूति पर्युषितं च यत् ।

उच्छिष्टमपि चामेध्यं भोजनं तामसप्रियम् ॥ १७ १०॥

Anvaya:

यत् यातयामम्, गत रसम्, पूति, पर्युषितम् च उच्छिष्टम्

अपि च अमेध्यम् भोजनम् तामस प्रियम् ।

VERSE 17.11

अफल आकाङ्क्षिभिः यज्ञः विधि दृष्टः यः इज्यते ।

यष्टव्यम् एव इति मनः समाधाय सः सात्त्विकः ॥ १७ ११॥

Aphorism 

The sacrifice that is offered without desire for the fruit of action, as enjoined by scripture, with the firm belief that it is a duty, is in the mode of goodness

Meaning

अफल — fruitless; आकाङ्क्षिभिः — by the desirous; यज्ञः — sacrifice; विधि — rule; दृष्टः — seen; यः — which; इज्यते — is offered; यष्टव्यम् — ought to be offered; एव — even; इति — thus; मनः — mind; समाधाय — having fixed; सः — that; सात्त्विकः — one in the mode of goodness;

With sandhi:

अफलाकाङ्क्षिभिर्यज्ञो विधिदृष्टो य इज्यते ।

यष्टव्यमेवेति मनः समाधाय स सात्त्विकः ॥ १७ ११॥

Anvaya:

अफल आकाङ्क्षिभिः (पुरुषैः) यष्टव्यम् एव इति मनः समाधाय

विधि दृष्टः यः यज्ञः इज्यते, सः सात्त्विकः (यज्ञः मतः) ।

VERSE 17.12

अभिसन्धाय तु फलम् दम्भार्थम् अपि च एव यत् ।

इज्यते भरत श्रेष्ठ तम् यज्ञम् विद्धि राजसम् ॥ १७ १२॥

Aphorism 

Know that sacrifice which is offered for some benefit or for the sake of glory, O best of the Bharatas, to be in the mode of passion.

Meaning

अभिसन्धाय — having aimed at; तु — indeed; फलम् — fruit; दम्भ — pride; अर्थम् — for the sake of; अपि — also; च — and; एव — even; यत् — which; इज्यते — is offered; भरत श्रेष्ठ — O Best of Bharatas; तम् — that; यज्ञम् — sacrifice; विद्धि — know it to be; राजसम् — of mode of passion;

With sandhi:

अभिसन्धाय तु फलं दम्भार्थमपि चैव यत् ।

इज्यते भरतश्रेष्ठ तं यज्ञं विद्धि राजसम् ॥ १७ १२॥

Anvaya:

हे भरत श्रेष्ठ! फलम् तु अभिसन्धाय, अपि च दम्भार्थम्

एव यत् इज्यते, तम् यज्ञम् राजसम् विद्धि ।

VERSE 17.13

विधि हीनम् असृष्ट अन्नम् मन्त्र हीनम् अदक्षिणम् ।

श्रद्धा विरहितम् यज्ञम् तामसम् परिचक्षते ॥ १७ १३॥

Aphorism 

Any sacrifice performed contrary to the directions of scripture, without the distribution of food, without the chanting of Vedic hymns, without offerings to the priests, and without faith is considered to be in the mode of inertia

Note:

Sacrifice: It is the offering made to the deity. For a householder, the performance of sacrifice was an obligatory duty.

Distribution of food: Offerings in a sacrifice include cooked food, which should be distributed to those present.

Remunerations to the priests (dakshina): A fee or present given to the officiating priest. Because a sacrifice may take several days and require four or more priests, they should be appropriately paid. Even in temple worship, it is customary to give a dakshina to the priest, even if you have already paid for the puja.

Meaning

विधि हीनम् — without rules; असृष्ट — not given; अन्नम् — food; मन्त्र — mantra; हीनम् — without; अदक्षिणम्  — giftless; श्रद्धा — with faith; विरहितम् — without; यज्ञम् — sacrifice; तामसम् — in the mode of inertia; परिचक्षते — (they) declare.

With sandhi:

विधिहीनमसृष्टान्नं मन्त्रहीनमदक्षिणम् ।

श्रद्धाविरहितं यज्ञं तामसं परिचक्षते ॥ १७ १३॥

Anvaya:

विधि हीनम्, असृष्ट अन्नम्, मन्त्र हीनम्, अदक्षिणम्,

श्रद्धा विरहितम्, (च) यज्ञम् तामसम् परिचक्षते ।

VERSE 17.14

देव द्विज गुरु प्राज्ञ पूजनम् शौचम् आर्जवम् ।

ब्रह्मचर्यम् अहिंसा च शारीरम् तपः उच्यते ॥ १७ १४॥

Aphorism 

Worship of the gods, the twice-born, teachers, and the wise; along with cleanliness, uprightness, continence, and non-violence, are said to be the austerity of the body.

Note:

Twice-born: Three higher castes among Hindus (Brahmins, Kshatriyas, and Vaishyas) whose second birth takes place when they are initiated into spiritual life through the investiture of the sacred thread. While Brahmins are the preeminent class among them, the term historically encompasses all three upper varnas, not just Brahmins.

Austerity: Self-discipline prescribed by the scriptures to bring the body and mind under control.

Meaning

देव — of Devas, heavenly beings; द्विज — twice-born; गुरु — the teacher; प्राज्ञ — of the wise; पूजनम् — worship; शौचम् — purity; आर्जवम् — rectitude; ब्रह्मचर्यम् — celebacy; अहिंसा — non-violence; च — and; शारीरम् — bodily; तपः — austerity; 
उच्यते — is said.

With sandhi:

देवद्विजगुरुप्राज्ञपूजनं शौचमार्जवम् ।

ब्रह्मचर्यमहिंसा च शारीरं तप उच्यते ॥ १७ १४॥

Anvaya:

देव द्विज गुरु प्राज्ञ पूजनम्, शौचम्, आर्जवम्,

ब्रह्मचर्यम्, अहिंसा च (इति) शारीरम् तपः उच्यते ।

VERSE 17.15

अनुद्वेगकरम् वाक्यम् सत्यम् प्रिय हितम् च यत् ।

स्वाध्याय अभ्यसनम् च एव वाङ्मयम् तपः उच्यते ॥ १७ १५॥

Aphorism 

The austerity of speech consists in speaking truthful, pleasing, and beneficial words, as well as the regular practice of studying the scriptures.

Notes:

The austerity of speech requires fulfilling all conditions—being truthful, pleasing, beneficial, and non-offensive. If even a single condition is missing, it cannot be construed as the austerity of speech.

Meaning 

अनुद्वेगकरम् — not causing agitation; वाक्यम् — speech; सत्यम् — truthful; प्रिय — pleasant; हितम् — beneficial; च — and; यत् — which; स्वाध्याय — of study; अभ्यसनम् — practice; च — and; एव — even; वाङ्मयम् — of speech; तपः — austerity; उच्यते — is said;

With sandhi:

अनुद्वेगकरं वाक्यं सत्यं प्रियहितं च यत् ।

स्वाध्यायाभ्यसनं चैव वाङ्मयं तप उच्यते ॥ १७ १५॥

Anvaya:

यत् अनुद्वेगकरम् सत्यम् प्रिय हितम् वाक्यम् च

स्वाध्याय अभ्यसनम् च, एव वाङ्मयम् तपः उच्यते ।

VERSE 17.16

मनः प्रसादः सौम्यत्वम् मौनम् आत्म विनिग्रहः ।

भाव संशुद्धिः इति एतत् तपः मानसम् उच्यते ॥ १७ १६॥

Aphorism 

The serenity of mind, equilibrium, silence, self-control, and purity of nature are called the austerity of mind. 

Note:
Silence: Silence of thought and silence of the tongue.

Meaning

मनः — mind; प्रसादः — serinity; सौम्यत्वम् — equanimity; मौनम् — silence; आत्म विनिग्रहः — self-restraint; भाव संशुद्धिः — natural purity; इति — thus; एतत् — this; तपः — austerity; मानसम् — mental; उच्यते — is called.

With sandhi:

मनः प्रसादः सौम्यत्वं मौनमात्मविनिग्रहः ।
भावसंशुद्धिरित्येतत्तपो मानसमुच्यते ॥ १७ १६॥

Anvaya:

मनः प्रसादः सौम्यत्वम्, मौनम्, आत्म विनिग्रहः, भाव संशुद्धिः इति एतत् मानसम् तपः उच्यते ।

VERSE 17.17

श्रद्धया परया तप्तम् तपः तत् त्रिविधम् नरैः ।

अफल आकाङ्क्षिभिः युक्तैः सात्त्विकम् परिचक्षते ॥ १७ १७॥

Aphorism 

This threefold austerity, practised with supreme faith by steadfast men, without desire for fruit, is said to be the nature of the mode of goodness.

Note:
Threefold austerity: of body, speech, and mind. The "threefold austerity" referred to in this verse points back to the three dimensions of human action detailed in the immediately preceding verses (14, 15, and 16).

Austerity of the Body (Śārīraṁ Tapa - Verse 14): Worshiping the divine, teachers, and wise elders; maintaining cleanliness (external and internal); practicing simplicity, celibacy (brahmacharya); and practicing non-violence (ahimsa).  

Austerity of Speech (Vāṅ-maya Tapa - Verse 15): Speaking words that are truthful, pleasing, beneficial, and non-agitating to others, coupled with the regular recitation of spiritual texts.  

Austerity of the Mind (Mānasa Tapa - Verse 16): Cultivating mental serenity, gentleness, silence (control over internal dialogue), self-control, and purity of purpose.

Krishna explains that when these three forms of austerity are practiced with supreme, transcendental faith (śraddhayā parayā), by steadfast individuals who are entirely unattached to material rewards or fruits of their labor, that practice is situated firmly in the mode of goodness (sāttvika).

Meaning

श्रद्धया — by faith; परया — by the highest; तप्तम् — suffered; तपः — austerity; तत् — that; त्रिविधम् — threefold; नरैः — by men; अफल — not of fruit; आकाङ्क्षिभिः — desirous; युक्तैः —engaged; सात्त्विकम् — mode of goodness; परिचक्षते — is declared.

With sandhi:

श्रद्धया परया तप्तं तपस्तत्त्रिविधं नरैः ।
अफलाकाङ्क्षिभिर्युक्तैः सात्त्विकं परिचक्षते ॥ १७ १७॥

Anvaya:

अफल आकाङ्क्षिभिः युक्तैः नरैः परया श्रद्धया तप्तम् त्रिविधम् तपः, तत् सात्त्विकम् परिचक्षते ।

VERSE 17.18

सत्कार मान पूजार्थम् तपः दम्भेन च एव यत् ।

क्रियते तत् इह प्रोक्तम् राजसम् चलम् अध्रुवम् ॥ १७ १८॥

Aphorism 

Austerity performed out of pride and for the sake of gaining respect, honor, and worship is said to be in the mode of passion. Its results are neither stable nor permanent.

Meaning

सत्कार — respect; मान — honour; पूजार्थम् — worship; तपः —austerity; दम्भेन — by hypocrisy; — and; एव — even; यत् — which;क्रियते — is done; तत् — that; इह — here; प्रोक्तम् — is said;राजसम् — mode of passion; चलम् — movable; अध्रुवम् — unsteady;

With sandhi:

सत्कारमानपूजार्थं तपो दम्भेन चैव यत् ।
क्रियते तदिह प्रोक्तं राजसं चलमध्रुवम् ॥ १७ १८॥

Anvaya:

सत्कार मान पूजार्थम् दम्भेन च एव यत् तपः क्रियते, तत् इह राजसम्, चलम्, अध्रुवम् प्रोक्तम् ।

VERSE 17.19

मूढ ग्राहेण आत्मनः यत् पीडया क्रियते तपः ।
परस्य उत्सादनार्थम् वा तत् तामसम् उदाहृतम् ॥ १७ १९॥

Aphorism   

Austerity performed under a deluded understanding, involving self-torture or aimed at destroying another, is said to be in the mode of inertia. 

Meaning

मूढ — by foolish; ग्राहेण — seizing; आत्मनः — self; यत् — which; पीडया — with torture; क्रियते — is done; तपः — austerity; परस्य — of another; उत्सादनार्थम् — for the destruction; वा — or; तत् — that; तामसम् — mode of inertia; उदाहृतम् — is called.

With sandhi:

मूढग्राहेणात्मनो यत्पीडया क्रियते तपः ।
परस्योत्सादनार्थं वा तत्तामसमुदाहृतम् ॥ १७ १९॥

Anvaya:

मूढ ग्राहेण आत्मनः पीडया परस्य उत्सादनार्थम् वा यत् तपः क्रियते, तत् तामसम् उदाहृतम् ।

VERSE 17.20

दातव्यम् इति यत् दानम् दीयते अनुपकारिणे ।
देशे काले च पात्रे च तत् दानम् सात्त्विकम् स्मृतम् ॥ १७ २०॥

Aphorism 

The charity that is given to one who cannot requite, with the feeling that it is one's duty to give, at the right place and time, and to a worthy person—such a gift is held to be in the mode of goodness.

Note:

Requite: Unable or not expected to do anything in return. 
Charity: Acts of giving that include large-scale projects such as building rest houses, schools, drinking water or irrigation wells, planting trees, and establishing care facilities. 
Right place and time: Charity that is rendered more effective when given in a sacred location during an auspicious occasion.

Meaning

दातव्यम् — worthy of charity; इति — thus; यत् — which; दानम् — charity; दीयते — is given; अनुपकारिणे — who cannot give in return; देशे — in place; काले — in time; च — and; पात्रे — in the right person; च — and; तत् — that; दानम् — charity; सात्त्विकम् — mode of goodness; स्मृतम् — is remembered;

With sandhi:

दातव्यमिति यद्दानं दीयतेऽनुपकारिणे ।
देशे काले च पात्रे च तद्दानं सात्त्विकं स्मृतम् ॥ १७ २०॥

Anvaya:

दातव्यम् इति यत् दानम् देशे च काले च पात्रे (च) अनुपकारिणे दीयते, तत् दानम् सात्त्विकम् स्मृतम् ।

VERSE 17.21

यत् तु प्रति उपकारार्थम् फलम् उद्दिश्य वा पुनः ।
दीयते च परिक्लिष्टम् तत् दानम् राजसम् स्मृतम् ॥ १७ २१॥

Aphorism 

Charity given with the expectation of something in return, with a desire for fruitive results, or grudgingly is said to be in the mode of passion.

Meaning

यत् — which; तु — but; प्रति उपकारार्थम् — returning a benefit; फलम् — reward; उद्दिश्य — having looked; वा — or; पुनः — again; दीयते — is given; च — and; परिक्लिष्टम् — painful, grudgingly; तत् — that; दानम् — charity; राजसम् — mode of passion;स्मृतम् — is remembered.

With sandhi:

यत्तु प्रत्युपकारार्थं फलमुद्दिश्य वा पुनः ।
दीयते च परिक्लिष्टं तद्दानं राजसं स्मृतम् ॥ १७ २१॥

Anvaya:

यत् तु प्रति उपकारार्थम्, फलम् उद्दिश्य, वा पुनः
परिक्लिष्टम् च दीयते, तत् दानम् राजसम् स्मृतम् ।

VERSE 17.22  

अदेश काले यत् दानम् अपात्रेभ्यः च दीयते ।
असत्कृतम् अवज्ञातम् तत् तामसम् उदाहृतम् ॥ १७ २२॥

Aphorism 

Alms given at an unfit place and time, to unworthy persons, and with disrespect and contempt, are said to be in the mode of inertia.

Meaning

अदेश — not in right place; काले — time; यत् — which; दानम् — charity; अपात्रेभ्यः — to unfit persons; च — and; दीयते — is given; असत्कृतम् — without respect; अवज्ञातम् — with contempt; तत् — that; तामसम् — mode of inertia; उदाहृतम् — is called;

With sandhi:

अदेशकाले यद्दानमपात्रेभ्यश्च दीयते ।
असत्कृतमवज्ञातं तत्तामसमुदाहृतम् ॥ १७ २२॥

Anvaya:

यत् दानम् असत्कृतम् अवज्ञातम्, अदेश काले अपात्रेभ्यः च दीयते, तत् तामसम् उदाहृतम् ।

VERSE 17.23

ॐ तत् सत् इति निर्देशः ब्रह्मणः त्रिविधः स्मृतः ।

ब्राह्मणाः तेन वेदाः च यज्ञाः च विहिताः पुरा ॥ १७ २३॥

Aphorism 

“Om Tat Sat” has been declared as the threefold designation of Brahman. By this, in the beginning, the Brahmins, the Vedas, and the sacrifices were created.

Note:

In the next three verses, the Lord explains the significance of these three words.

The Threefold Designation: Om, Tat, and Sat represent three distinct aspects of the Absolute Truth. Om signifies the primal sound and the transcendent aspect of Brahman; Tat points to the impersonal, all-pervading nature of Brahman (often translated as "That"); and Sat represents eternal existence, reality, and goodness. Together, they encompass the totality of the spiritual realm.

 The statement that "in the beginning, the Brahmins, the Vedas, and the sacrifices were created" by this threefold designation means that the entire order of spiritual knowledge, ritual action, and the priesthood tasked with preserving it originated from the foundational vibration of the Absolute.

In Vedic philosophy, invoking these three words at the beginning of spiritual rites, sacrifices, or acts of charity acts as a corrective and an elevation. It reminds practitioners that all sacred duties are ultimately rooted in and dedicated to the Supreme.

Meaning

ॐ तत् सत् — Om that being; इति — thus; निर्देशः — designation; ब्रह्मणः — Brahman; त्रिविधः — threefold; स्मृतः — remembered; ब्राह्मणाः — Brahmanas; तेन — by this; वेदाः — Vedas; च — and; यज्ञाः — sacrifices; च — and; विहिताः — ordained; पुरा — formerly;

With sandhi:

ॐतत्सदिति निर्देशो ब्रह्मणस्त्रिविधः स्मृतः ।
ब्राह्मणास्तेन वेदाश्च यज्ञाश्च विहिताः पुरा ॥ १७ २३॥

Anvaya:

ॐ तत् सत् इति ब्रह्मणः त्रिविधः निर्देशः स्मृतः तेन ब्राह्मणाः वेदाः च यज्ञाः च पुरा विहिताः ।

VERSE 17.24

तस्मात् ॐ इति उदाहृत्य यज्ञ दान तपः क्रियाः ।
प्रवर्तन्ते विधान उक्ताः सततम् ब्रह्म वादिनाम् ॥ १७ २४॥

Aphorism 

Therefore, acts of sacrifice, charity, and austerity enjoined by the scriptures are always commenced by knowers of the Vedas with the utterance of “Om”.

Meaning

तस्मात् - therefore; ॐ — Om, इति — thus; उदाहृत्य — having said; यज्ञ — sacrifice; दान — charity; तपः — austerity; क्रियाः — acts; प्रवर्तन्ते — beggin; विधान — rule; उक्ताः — said; सततम् — always; ब्रह्म — Brahman; वादिनाम् — expounders;

With sandhi:

तस्मादोमित्युदाहृत्य यज्ञदानतपःक्रियाः ।
प्रवर्तन्ते विधानोक्ताः सततं ब्रह्मवादिनाम् ॥ १७ २४॥

Anvaya:

तस्मात् ब्रह्म वादिनाम् विधान उक्ताः यज्ञ दान तपः क्रियाः ॐ इति उदाहृत्य सततम् प्रवर्तन्ते ।

VERSE 17.25

तत् इति अनभिसन्धाय फलम् यज्ञ तपः क्रियाः ।

दान क्रियाः च विविधाः क्रियन्ते मोक्ष काङ्क्षिभिः ॥ १७ २५॥

Aphorism 

With the utterance of "Tat" and without desiring results, those seeking liberation perform various acts of sacrifice, austerity, and charity.

Notes:

The Meaning of "Tat": In Vedic philosophy, Tat translates to "That," signifying the ultimate, impersonal Absolute or Brahman. When spiritual practitioners invoke Tat while performing actions, they remind themselves that everything belongs to the Supreme and is not meant for personal ego or worldly gratification.

Acting "without desiring results" (nishkama karma) is central to the teaching. If a person performs charity, austerity, or sacrifice expecting praise, material rewards, or heavenly pleasure, their action remains bound to the material world. By releasing the fruits of action, practitioners purify their minds.

Those "seeking liberation" use these prescribed acts not as currency for future benefits, but as instruments of inner purification. Detached action breaks the cycle of karma, gradually steering the seeker away from ego-driven desires and toward spiritual freedom.

Meaning

तत् — "Tat”, that; इति — thus; अनभिसन्धाय — without desiring; फलम् — fruit; यज्ञ — sacrifice; तपः — austerity; क्रियाः — acts; दान — charity; क्रियाः — acts; च — and; विविधाः— various; क्रियन्ते — are done; मोक्ष — liberation; काङ्क्षिभिः — desirers.

With sandhi:

तदित्यनभिसन्धाय फलं यज्ञतपःक्रियाः ।
दानक्रियाश्च विविधाः क्रियन्ते मोक्षकाङ्क्षिभिः ॥ १७ २५॥

Anvaya:

मोक्ष काङ्क्षिभिः तत् इति (उदाहृत्य) फलम् अनभिसन्धाय
विविधाः यज्ञ तपः क्रियाः दान क्रियाः च क्रियन्ते ।

VERSES 17. 26

सत् भावे साधु भावे च सत् इति एतत् प्रयुज्यते ।

प्रशस्ते कर्मणि तथा सत् शब्दः पार्थ युज्यते ॥ १७ २६॥

Aphorism

The word "Sat" denotes reality and goodness; similarly, O Partha, it describes an auspicious action.

Note: 

Reality and Goodness (Bhava and Sadhu): In Sanskrit, Sat derives from the root अस्, which means "to be" or "to exist." Therefore, it fundamentally denotes existence, truth, and ultimate reality. Beyond mere existence, it carries a moral dimension, representing goodness, virtue, and what is genuinely wholesome.

Auspicious Actions (Prasaste Karmani): When applied to human endeavors, Sat signifies actions that are noble, auspicious, and aligned with righteousness. Actions done for the welfare of others or in service of the divine are inherently "Sat" because they reflect higher truth rather than temporary egoistic desires.

By addressing Arjuna as "Partha" (son of Pritha), the speaker invokes a lineage of nobility and duty, reminding him that a person of noble birth and character should only associate their life and actions with that which is real, good, and auspicious.

meaning

सत् भावे — in reality; साधु भावे — in goodness; च — and; सत् — being; इति — thus; एतत् — this; प्रयुज्यते — is spoken; प्रशस्ते — in praisworthy; कर्मणि — actions; तथा — also; सत् — Being; शब्दः — word; पार्थ — O Partha; युज्यते — is used.

With sandhi:

सद्भावे साधुभावे च सदित्येतत्प्रयुज्यते ।
प्रशस्ते कर्मणि तथा सच्छब्दः पार्थ युज्यते ॥ १७ २६॥

Anvaya:

ज्ञानिभिः सत् इति एतत् सत् भावे च साधु भावे च प्रयुज्यते,
तथा हे पार्थ! प्रशस्ते कर्मणि सत् शब्दः युज्यते । 

VERSE 17.27

यज्ञे तपसि दाने च स्थितिः सत् इति च उच्यते ।

कर्म च एव तत् अर्थीयम् सत् इति एव अभिधीयते ॥ १७ २७॥

Aphorism 

Steadfastness in sacrifice, austerity, and charity is also called "Sat," as is any action performed for the sake of the Supreme.

Note:

Meaning

यज्ञे — in sacrifice; तपसि — in austerity; दाने — in charity; च — and; स्थितिः — steadyness; सत् — real; इति — thus; च — and; उच्यते — is called; कर्म — action; च — and; एव — even; तत् — that; अर्थीयम् — meaning; सत् — Being; इति — thus; एव — even; अभिधीयते — is called.

With sandhi:

यज्ञे तपसि दाने च स्थितिः सदिति चोच्यते ।
कर्म चैव तदर्थीयं सदित्येवाभिधीयते ॥ १७ २७॥

Anvaya:

यज्ञे तपसि दाने च स्थितिः सत् इति च उच्यते । तत् अर्थीयम् च एव कर्म सत् इति एव अभिधीयते ।

VERSE 17.28

अश्रद्धया हुतम् दत्तम् तपः तप्तम् कृतम् च यत् ।
असत् इति उच्यते पार्थ न च तत् प्रेत्य नो इह ॥ १७ २८॥

Aphorism 

Whatever is done without faith—whether sacrifice, charity, or penance, or any other ritual—is called asat, or "non-existent," O Partha. It is of no value here or hereafter.

Notes:

Non-existent: It is as good as not performing those actions at all.
Here or hereafter: In this present life or in future births.
This chapter exhorts devotees to cultivate the mode of goodness (sattva) with unwavering faith while avoiding actions rooted in the modes of passion (rajas) and inertia (tamas). Uttering "Om Tat Sat" purifies the mind, ultimately leading to the realization of Brahman.

Meaning

अश्रद्धया — without faith; हुतम् — offered; दत्तम् — given; तपः — austerity; तप्तम् — suffered; कृतम् — done; च — and; यत् — which; असत् — untrue; इति — thus; उच्यते — is said; पार्थ — O Partha; न — not; च — and; तत् — that; प्रेत्य — having gone; नो — not; इह — here;

With sandhi:

अश्रद्धया हुतं दत्तं तपस्तप्तं कृतं च यत् ।
असदित्युच्यते पार्थ न च तत्प्रेत्य नो इह ॥ १७ २८॥

Anvaya:

हे पार्थ! अश्रद्धया हुतम् दत्तम्, तपः तप्तम्, यत् च कृतम्, तत् असत् इति उच्यते; (तत्) प्रेत्य, इह (अपि) च न (फलप्रदं) नो (भवति) ।

End of Chapter

ॐ तत् सत् इति श्रीमत् भगवत् गीतासु उपनिषत्सु
ब्रह्म विद्यायाम् योग शास्त्रे श्रीकृष्ण अर्जुन संवादे
श्रद्धा त्रय विभाग योगः नाम सप्तदशः अध्यायः ॥ १७॥

Thus in the Blessed Gita, the Essence of the Upanishads, the Science of Brahman, and the Scripture of Yoga, the dialogue between Sri Krishna and Arjuna ends the seventeenth chapter, entitled THREEFOLD DIVISION OF FAITH.